Je hoeft het niet te geloven

De eerste keer dat iemand mij over Human Design vertelde, haakte ik af. Het kwam voort uit een ervaring van een man in de jaren tachtig die zei dat hij een systeem doorkreeg. Het combineert astrologie, de I Tjing, de Kabbalah, het chakrasysteem en iets wat kwantumfysica wordt genoemd, en op basis van je geboortetijd rolt er een schema uit dat vertelt hoe jij in elkaar zit.

Wil je eerst weten wat Human Design precies is? Dat lees je in de Bibliotheek: Human Design, wat het is en waar het vandaan komt.

Ik ben iemand met beide benen in de klei. Bij zulke woorden gaan mijn wenkbrauwen omhoog.

Daarmee zeg ik niet dat alles verklaarbaar is. Er gebeuren dingen die ik niet kan uitleggen. Je denkt aan iemand en dan belt diegene. Je loopt een kamer binnen en voelt meteen dat er iets speelt. Hoe dat werkt weet ik ook niet.

En toch werk ik er nu mee. Ik heb de opleiding gevolgd, maar mijn mening over de herkomst is daardoor niet veranderd. Er gebeurde alleen wel iets toen ik naar mijn eigen chart keek.

De vraag die er niet toe doet

Maar klopt het dan? Is het echt waar? Die vraag krijg ik vaak, en ik vind hem niet zo interessant.

Een spiegel hoeft niet waar te zijn om te werken. Hij laat je iets zien wat je van binnenuit niet kunt zien, en of dat glas volgens een oude of een nieuwe methode is gemaakt verandert niets aan wat je erin ziet.

Human Design werkt zo. Er komt een schema uit met vaktermen die je in het begin niet begrijpt, en dan lees je iets waarvan je denkt: dat klopt. Of juist: dat klopt helemaal niet. Allebei is bruikbaar, want in beide gevallen ben je aan het kijken naar hoe jij werkt. En dat is precies wat we doorgaans nooit doen.

“Je hoeft het niet te geloven. Alleen maar te ervaren.”

Waar het bij mij het meest opleverde

Het eerste is toestemming

Niet om iets nieuws te worden, maar om te stoppen met vechten tegen hoe ik al ben. Ik heb jaren geprobeerd om planmatiger te werken, omdat dat efficiënt zou zijn. Ik heb agenda’s gekocht, je wil niet weten hoeveel, haha. Ik heb systemen opgezet. En elke keer liep het na drie weken vast, en dan concludeerde ik dat ik niet gedisciplineerd genoeg was.

Toen ik las hoe mijn energie werkt, viel dat kwartje. Ik werk in golven, en een systeem dat elke dag hetzelfde van me vraagt gaat het nooit worden. Dat scheelt een hoop zelfverwijt.

Het tweede gaat over anderen

Als je ziet dat iemand anders in elkaar zit dan jij, wordt een hoop irritatie ineens iets anders. Je partner die eerst wil praten voordat hij weet wat hij vindt. Je collega die drie dagen nodig heeft voor een besluit dat jij in een seconde neemt.

Dat is iemand die op zijn eigen manier werkt.