Waarom ik dit doe

Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg

Alleen is dat normaal ondertussen een keurslijf geworden. We hollen van prikkel naar prikkel en hebben bijna geen moment meer om te voelen wat er in ons omgaat.

Een wereld vol systemen, schema’s en verwachtingen, waarin het draait om presteren en functioneren. Bereikbaar zijn, meebewegen, positief blijven, en ondertussen ook nog jezelf zijn. Niemand bedenkt dat met kwade bedoelingen, het stapelt zich gewoon op. En wie het niet bijhoudt, hoort dat hij beter moet leren omgaan met de druk.

Ik denk en doe zelf ook anders. Daar hangt het woord neurodivergent aan, en dat betekent afwijkend van een norm. Ik hou het op neurodivers. Er is geen norm om vanaf te wijken, er is variatie, en ik hoor daar gewoon bij.

Daarom doe ik dit werk. Ik kijk naar wat er van je gevraagd wordt, en wat dat met je doet.

Hoe ik werk

Het hele plaatje

Bij mij is er plek voor alles wat er speelt. Je werk, je huis, je hoofd, je lijf. Bij jou staan die dingen ook niet in aparte hokjes, dus ik ga ze niet uit elkaar trekken.

De afgelopen vijftien jaar heb ik mensen begeleid op de momenten dat het leven schuurde, als professional in de maatschappelijke zorg. Wat ik daar heb geleerd houd ik liever niet voor mezelf.

Dat doe ik in gesprekken, en in cursussen die je in je eigen tempo doorloopt. Je hoeft je niet eerst netjes te maken voordat je binnenkomt. Kom maar met de rommelige versie, daar werk ik het liefst mee.

Wil je liever eerst zelf aan de slag, dan kan dat ook. Bij elke cursus hoort een werkboek dat van jou blijft, en waar niemand anders in kijkt.

Herken je dit?

Je bent echt niet alleen

Je voelt dat je ergens vastloopt, en je kunt niet goed uitleggen waar het precies zit.
Je voelt je schuldig tegenover anderen, of je vertoont pleasegedrag om een confrontatie te vermijden.
Je hebt al veel nagedacht, gelezen en geprobeerd, en toch blijft dat ene gevoel dat het anders kan.
Of je voelt juist alles zo sterk, dat je soms door de bomen het bos niet meer ziet.

Lees je dit en denk je: ja, dit… dan ben je echt niet alleen.

Van binnenuit

Ik praat niet van bovenaf

Inmiddels ben ik de vijftig gepasseerd. Wat een fantastische leeftijd. 🥳 Ik heb genoeg veranderingen, overgangen en omwegen meegemaakt om te weten dat het leven zelden een rechte lijn is.

Ik weet hoe het is om opnieuw te moeten zoeken naar wie je bent. Ik voel zelf alles intens en ik zie overal verbanden, grote en kleine. Alles hangt voor mij samen, soms is dat een gave, maar ook vaak een valkuil. Gelukkig ben ik me ondertussen van mijn valkuil bewust.

Je hoort vaak mensen zeggen dat het je superkracht is, maar ik weet ook dat mijn superkracht doodvermoeiend is. Ik wil het soms ook gewoon allemaal even niet voelen en zien.

Juist daardoor herken ik het snel als iemand vastloopt, of door de bomen het bos niet meer ziet.

Mijn gezin

Waar de naam vandaan komt

Ik ben getrouwd met Roger, mijn fantastische man en mijn beste vriend, en ik ben moeder van drie volwassen kinderen: twee dochters en een zoon.

We zijn een samengesteld gezin, en de eerste letters van onze voornamen vormen samen het woord LEARN. Toepasselijk, want als gezin hebben we ontzettend veel van elkaar geleerd. Niet voor niets valt Lynn Academie onder ons gezinsbedrijf LEARN.partners.

Ach, en omdat we toch zo lekker informeel zijn. Wil ik toch ook nog even voorstellen:
Onze twee huisvrienden, onze poezen. Easie (Egyptische Mau) en Milo (Arabische Mau).
Het zonnetje en het maantje.

Easie en Milo Kat met groene ogen kijkt in de camera Milo
Groeien · Voelen · Loslaten

Ik ben niet de juf met het antwoord

Ik ben degene die het licht voor je aandoet.
Meer hoef ik niet te doen, de weg loop je zelf.